Άρχισα αυτή την ιστορία το καλοκαίρι του 1816, όταν ιστορίες φαντασμάτων γέμιζαν τα βράδια μας κοντά στη Γενεύη και ο καθένας μας κλήθηκε να επινοήσει ένα παραμύθι. Η πρώτη μου ιδέα δεν ήρθε ως ολοκληρωμένο μυθιστόρημα. Μεγάλωσε μέσα από προσχέδια, αναθεωρήσεις και ένα ερώτημα που έμεινε μαζί μου: τι οφείλει ένας δημιουργός σε ένα ον που έφερε στον κόσμο; Όταν διαβάζετε τον Φρανκենστάιν, κοιτάξτε πέρα από το ίδιο το πείραμα. Προσέξτε την πρώτη αντίδραση του Βίκτορ όταν το πλάσμα ζει. Εκείνη η στιγμή έγινε το ηθικό κέντρο του βιβλίου.